Sport.pl

Oni grali w reprezentacjach swoich krajów jako zawodnicy Lechii Gdańsk. Jedenastka jak się patrzy!

Piłkarzy, którzy grali w reprezentacjach swoich krajów jako zawodnicy Lechii, jest tylko 14, ale można z nich złożyć całkiem przyzwoitą jedenastkę. Oczywiście taki zespół nigdy nie mógłby zagrać ze sobą, bo najstarszy z zawodników grał w reprezentacji jeszcze w latach 40., a większość jego kolegów z wirtualnego zespołu to piłkarze współcześni. A oto reprezentacyjna jedenastka Lechii Gdańsk.

Bramkarz - Sebastian Małkowski

Małkowski rozegrał w reprezentacji Polski tylko jeden mecz i póki co nie zanosi się, żeby w najbliższym czasie miał powiększyć swój dorobek. 25 marca 2011 roku bramkarz Lechii zagrał w towarzyskim, wyjazdowym meczu z Litwą. Biało-czerwoni przegrali to spotkanie 0:2, a Małkowski przy obu golach mógł zachować się lepiej.

Jeden mecz w reprezentacji Polski ma też inny bramkarz Henryk Gronowski, który w Lechii grał w latach 1949-66. Z orzełkiem na piersi zagrał w 1957 roku w meczu eliminacji do mistrzostw świata z Finlandią. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem biało-czerwonych 4:0.

Skrót meczu Polska - Litwa

Prawy obrońca - Marek Ługowski

W Lechii występował w latach 1985-94. Był zaledwie solidnym ligowym rzemieślnikiem, ale jest coś co łączy go z jednym z najwspanialszych polskich piłkarzy w historii Kazimierzem Deyną. Obaj urodzili się bowiem w Starogardzie Gdańskim i obaj pierwsze kroki stawiali w tamtejszym Włókniarzu. Przed przyjściem do Lechii Ługowski grał jeszcze w Wierzycy Starogard.

W reprezentacji Polski wystąpił w dwóch towarzyskich meczach, oba odbyły się w 1987 roku (selekcjonerem był wówczas Wojciech Łazarek). Zadebiutował w spotkaniu z Norwegią (w przerwie zmienił Jana Urbana), wygranym przez biało-czerwonych 4:1, a kilka miesięcy później, również od 46 min, zagrał w meczu z Rumunią (zwycięstwo Polaków 3:1). Na tym jego przygoda z reprezentacją się zakończyła.

Ługowski piłkarską karierę kończył w Niemczech, w klubie CfB Ford Koeln Niehl.

Środkowy obrońca - Roman Korynt

Jeden z najwspanialszych piłkarzy w historii Lechii, rozegrał w reprezentacji zdecydowanie najwięcej meczów ze wszystkich piłkarzy przywdziewających kiedykolwiek biało-zielone barwy. Korynt piłkarzem Lechii był w latach 1953-67 i w tym czasie 32 razy wystąpił w reprezentacji Polski (w sumie miał tych meczów 34), w czterech z nich był nawet kapitanem biało-czerwonych. Znakomity stoper, który w dzisiejszych czasach mógłby zrobić duża większa karierę.

W tym roku Korynt skończy 84 lata, ale wciąż jest wiernym kibicem Lechii i jeśli tylko zdrowie pozwala ogląda jej mecze z trybun PGE Areny.

Hubert Wołąkiewicz (z prawej) w roli kapitana Lechii Hubert Wołąkiewicz (z prawej) w roli kapitana Lechii Fot. Grzegorz Celejewski / Agenc

Środkowy obrońca - Hubert Wołąkiewicz

Przychodził do Lechii jako anonimowy piłkarz rezerw Amiki Wronki, odchodził jako reprezentant Polski. W zespole biało-zielonych występował w latach 2007-11, w tym czasie rozegrał w kadrze trzy mecze: z Ekwadorem (2:2), Wybrzeżem Kości Słoniowej (3:1) oraz Bośnią i Hercegowiną (2:2). W połowie sezonu 2010/11 przeszedł do Lecha Poznań i od tego momentu zagrał w reprezentacji już tylko raz: z Mołdawią w lutym 2011 roku.

Lewy obrońca - Levon Hajrapetjan (Armenia)

Hajrapetjan (na zdjęciu z prawej) zadebiutował w reprezentacji Armenii już jako piłkarz Lechii, do tej pory zagrał w niej 14 meczów. Byłoby więcej, ale od wielu miesięcy piłkarz jest kontuzjowany, przez co nie gra także w barwach gdańskiego zespołu. Nie jest klasycznym lewym obrońcą (w Lechii częściej grał w środkowej linii), ale właśnie na tej pozycji gra w reprezentacji Armenii. Jego rywalem do miejsca w składzie naszego zespołu był reprezentant Litwy Vytautas Andriuskevicius.

Prawy pomocnik - Ivans Lukjanovs (Łotwa)

Kolejny piłkarz, który po raz pierwszy zagrał w reprezentacji swojego kraju jako zawodnik Lechii (występował w gdańskim klubie w latach 2009-12). W sumie zaliczył 10 występów. Obecnie jest zawodnikiem rosyjskiego zespołu Volgar Gazprom Astrachań.

Środkowy pomocnik - Łukasz Trałka

Piłkarzem Lechii był tylko przez 12 miesięcy (przyszedł do Gdańska na początku 2008 roku), ale zdążył w tym czasie zadebiutować w reprezentacji Polski i w sumie rozegrać w niej trzy spotkania: z Serbią (1:0), Litwą (1:1) oraz Walią (1:0). Dosłownie trzy dni po tym ostatnim meczu Trałka przeniósł się do Polonii Warszawa i już jako zawodnik tego klubu z orzełkiem na piersi zagrał jeszcze cztery razy.

Ofensywny pomocnik - Zdzisław Puszkarz

Legenda Lechii, według wielu jej kibiców najwybitniejszy piłkarz w historii gdańskiego klubu. Mógł grać w najlepszych polskich zespołach, ale w szczycie swojej kariery nie opuścił II-ligowej wówczas Lechii (był jej piłkarzem w latach 1966-88, z przerwą na dwuletni epizod w Bałtyku Gdynia). Dlatego w reprezentacji Polski zaliczył tylko jeden skromny mecz: w 1975 roku z NRD (wygrany przez Polskę 2:1). Miał wówczas 25 lat.

Mirosław Pękala Mirosław Pękala

Lewy pomocnik - Mirosław Pękala

Zawodnik który mógł w piłce osiągnąć dużo więcej, ale wykończył go niesportowy tryb życia. Do Lechii przyszedł ze Śląska Wrocław w wieku 24 lat (1985 rok), ale już wówczas miał w życiu inne priorytety. W reprezentacji Polski zadebiutował kilka lat wcześniej, był uważany za duży talent. Jego wielkim orędownikiem był Wojciech Łazarek, który najpierw ściągnął go właśnie do Lechii, a potem w 1987 roku powołał do reprezentacji Polski. Pękala zagrał w wygranym 3:1 meczu z Finlandią, ale to był jego łabędzi śpiew. W 1988 roku w wieku 27 lat praktycznie zakończył zawodową karierę.

Obecnie mieszka w Austrii.

Abdou Razack Traore (z lewej) Abdou Razack Traore (z lewej) Fot. Dominik Sadowski / Agencja Gazeta

Napastnicy - Abdou Razack Traore, Alfred Kokot

Datę ich urodzenia dzieli dokładnie... 60 lat! Nieżyjący już Kokot (urodził się w 1928 r., zmarł w 1981 r.) to jedyny piłkarz Lechii, który zdobył gola dla reprezentacji Polski. Uczynił to w swoim jedynym meczu w biało-czerwonych barwach: w 1949 roku strzelił honorową bramkę w przegranym 1:2 meczu z Danią. Pochodzący ze Śląska Kokot w Lechii grał w latach 1946-53.

Traore to największa gwiazda Lechii ostatnich lat. Pochodzi z Wybrzeża Kości Słoniowej, ale na międzynarodowej arenie reprezentuje barwy Burkina Faso, z którym niedawno zdobył srebrny medal Pucharu Narodów Afryki (także na konto Lechii, choć wówczas nie był już jej piłkarzem). Na początku roku zmienił barwy klubowe, od stycznia jest zawodnikiem tureckiego Gaziantepsoru.

Więcej o: